Het differentieel viert volgend jaar zijn 100-jarig jubileum.

De belangrijkste taak van het differentieel – in autojargon: difi – is het overbrengen van het motorkoppel naar de wielen. Deze fantastische uitvinding is ontworpen om het probleem op te lossen dat bij het nemen van een bocht het wiel aan de binnenkant van de bocht minder omwentelingen maakt dan het wiel aan de buitenkant. Als de twee wielen dus op dezelfde as zouden zitten, zouden er verschillende trek- en schuifkrachten ontstaan, waardoor de wielen zouden slippen en de stabiliteit in bochten zeer slecht zou zijn.

Even vooruitspoelend: tegenwoordig bestaan ​​er in bepaalde supercars en raceauto's oplossingen die het binnenste wiel afremmen en extra koppel aan het buitenste wiel leveren, waardoor de beschikbare bochtensnelheid toeneemt.

Het differentieel werd uitgevonden door de Franse ingenieur Onésiphore Pecqueur. Hij ontwierp het oorspronkelijke apparaat voor een stoomvoertuig en patenteerde het in 1827.

De belangrijkste taken van het DFI zijn dus:

• • het overbrengen van het motorvermogen naar de wielen
  • het balanceren van de snelheid van de wielen aan de binnen- en buitenkant van de boog
  • Bij rechtuit rijden moeten beide wielen met dezelfde snelheid draaien.

Het werkingsprincipe

Het mechanisme – als het voertuig achterwielaandrijving heeft – krijgt zijn aandrijving van de cardanas, die 90 graden draait met behulp van het ringtandwiel en het kegeltandwiel. (Het is aanwezig bij auto's met voorwielaandrijving, waar het in de versnellingsbak is geïntegreerd.) In bochten, door de grotere weerstand op het binnenste wiel, beginnen de tandwielen (planetaire tandwielen) in het differentieel te draaien, waardoor het buitenste wiel sneller en het binnenste wiel langzamer kan draaien.

Soorten differentiaal

Het meest voorkomende type is het open differentieel , dat het koppel 50/50 verdeelt. Het nadeel hiervan is dat als één wiel grip verliest (bijvoorbeeld door slippen op ijs), de aandrijving niet wordt overgebracht naar het andere wiel met goede grip.

• A vergrendelbaar differentieel tHet wordt gebruikt in terreinwagens, waar met een druk op de knop of schakelaar het effect van het differentieel kan worden uitgeschakeld en de wielen synchroon draaien, wat zorgt voor maximale tractie op losse ondergrond.
• Az Sperdifferentieel sGebruikt in sportwagens en krachtige voertuigen; beperkt automatisch het snelheidsverschil tussen de wielen als één wiel dreigt te slippen. Dit zorgt voor meer stabiliteit in bochten en betere prestaties bij het wegrijden vanuit stilstand. Ook een grote hulp in de winter op sneeuw en ijs.

Net als alle roterende onderdelen kan het differentieel defect raken, maar over het algemeen heeft het een lange levensduur. De belangrijkste oorzaak van defecten is onvoldoende smering, bijvoorbeeld door lekkages, maar ook langdurige extreme belastingen kunnen het differentieel onherstelbaar beschadigen.

De belangrijkste symptomen zijn een zoemend, schurend of klikkend geluid uit het differentieel (vooral bij accelereren of in bochten) en schokkerig rijgedrag.

Kortom, het differentieel is nu eenmaal onderdeel van ons leven en doet zijn werk; onze auto's zijn bijna ondenkbaar zonder. Hoewel, als we kijken naar elektrische auto's waarbij elk wiel, of alleen de voor- of achterwielen, wordt aangedreven door een aparte naafmotor, is een differentieel eigenlijk niet meer nodig. Volgend jaar bestaat het differentieel 100 jaar. We zullen zien wat de volgende 100 jaar ons brengen.